Kłótnie, napięcie, lęk przed odrzuceniem. Co możesz zrobić
Twój wynik może wskazywać, że w związku dużo jest napięcia albo że często boisz się, że partner się od Ciebie odsunie. To częste i da się nad tym pracować. Poniżej znajdziesz konkretne sposoby na rozmowę i informacje, gdzie szukać pomocy.
Jeśli w związku jest kontrola, przemoc lub strach
- 112: gdy grozi Ci niebezpieczeństwo teraz.
- 800 120 002: Niebieska Linia, Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej. Całą dobę, bezpłatnie. E-mail: niebieskalinia@niebieskalinia.info.
Przemoc to nie tylko bicie. To także sprawdzanie telefonu, zabieranie pieniędzy, zakazywanie spotkań z bliskimi, grożenie, poniżanie, zmuszanie do seksu. Jeśli boisz się reakcji partnera, to ważny sygnał.
W takiej sytuacji nie rób testów razem z partnerem i nie pokazuj mu swoich wyników. Nie proponuj też wspólnej terapii par jako pierwszego kroku. Najpierw zadbaj o swoje bezpieczeństwo i porozmawiaj ze specjalistą sam lub sama. Bezpłatną pomoc daje też ośrodek interwencji kryzysowej w Twoim powiecie.
Jak rozmawiać, żeby się nie kłócić
1. Mów o sobie, nie o partnerze
Zamiast „Ty nigdy mnie nie słuchasz” powiedz: „Czuję się pominięta, kiedy mówię, a Ty patrzysz w telefon. Potrzebuję, żebyś odłożył go na pięć minut”. Taki komunikat ma trzy części: co się dzieje, co czujesz, czego potrzebujesz.
2. Jedna sprawa naraz
Nie wyciągaj starych spraw („a pamiętasz, jak trzy lata temu…”). Ustalcie, o czym dziś rozmawiacie, i trzymajcie się tego.
3. Powtórz, zanim odpowiesz
Zanim się bronisz, powiedz własnymi słowami, co usłyszałeś: „Rozumiem, że jest Ci przykro, bo nie zadzwoniłem. Dobrze rozumiem?”. To spowalnia kłótnię i pokazuje, że słuchasz.
4. Umówcie się na przerwę
Gdy któreś z Was czuje, że wybuchnie, mówi umówione hasło, na przykład „przerwa”. Rozchodzicie się na 20-30 minut, a potem wracacie do rozmowy. Ważne: przerwa nie jest ucieczką, więc zawsze ustalcie, kiedy wracacie.
5. Wybierzcie dobry moment
Nie zaczynajcie trudnej rozmowy w nocy, przy dzieciach, po alkoholu ani tuż po pracy. Lepiej powiedzieć: „Chcę porozmawiać o wakacjach. Pasuje Ci jutro po kolacji?”.
Gdy boisz się odrzucenia
- Zauważ myśl, która się pojawia, na przykład „nie odpisuje, więc już mnie nie chce”. Zapytaj siebie: jakie są inne możliwe wyjaśnienia?
- Zamiast wielu wiadomości z rzędu wyślij jedną, spokojną: „Daj znać, jak będziesz mógł, tęsknię”.
- Powiedz partnerowi wprost, co Ci pomaga: „Kiedy wiem, o której wrócisz, jestem spokojniejsza”.
- Dbaj o życie poza związkiem: przyjaciół, pasje, odpoczynek. To zmniejsza napięcie.
Kiedy warto pójść na terapię par
- Te same kłótnie wracają od miesięcy i nie umiecie ich zakończyć.
- Po zdradzie, stracie, narodzinach dziecka lub innej dużej zmianie.
- Gdy przestaliście rozmawiać i żyjecie obok siebie.
- Gdy oboje chcecie coś zmienić. Terapia par ma sens wtedy, gdy obie osoby czują się bezpiecznie.
Gdzie szukać pomocy
- Ośrodek interwencji kryzysowej: działa przy powiatach i gminach (często przy powiatowym centrum pomocy rodzinie). Pomoc jest bezpłatna i nie zależy od dochodu.
- Terapia par na NFZ: nie udało nam się potwierdzić, gdzie i na jakich zasadach jest dostępna. Zapytaj w Telefonicznej Informacji Pacjenta: 800 190 590 (całą dobę). Najczęściej terapię par znajdziesz w prywatnych gabinetach.
- Centrum Zdrowia Psychicznego: jeśli kryzys w związku mocno odbija się na Twoim samopoczuciu, możesz zgłosić się bez skierowania.
Co możemy zaproponować
Uczciwie: nie prowadzimy konsultacji dla par. Oferujemy tylko konsultację indywidualną, 30 minut online, 179 zł. Temat związku jest jak najbardziej w porządku. Możesz na niej omówić swój wynik i zaplanować, co dalej, także to, jakiej pomocy szukać dla związku.
Możesz też sprawdzić swój styl przywiązania w teście ECR-R albo zadowolenie ze związku w teście CSI-16. Pamiętaj: wynik dotyczy Ciebie i nie jest oceną partnera.
Jeśli czujesz, że sobie nie radzisz, zajrzyj na stronę pomoc kryzysowa.
Opracowanie: Marek Porycki, psychoedukator, trener, psycholog (specjalność kliniczna), mediator sądowy. Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady specjalisty. W kryzysie: numery pomocy.
